LEXION REVIVAL!!!


Lexion 1998


Het was eind 1998 toen ik voor het eerst naar de Lexion ging. Net 18 jaar oud en zo groen als gras. Ik kom uit een dorp onder de rook van Utrecht en verder dan dat was ik nooit echt uit geweest. Ik leerde een meisje kennen in THE GET DOWN in Utrecht, die ook wel eens naar andere feestjes ging. Ze vertelde op een manier over deze plek dat  mijn nieuwsgierigheid was gewekt en wilde wel een keer mee. Zo gezegd, zo gedaan, ik ging mee. Het tijdstip voor dit feestje was net even wat anders dan ik gewend was... We hadden er al een feestje in Utrecht opzitten en vanaf Utrecht was het best nog een stuk rijden. Maar met het nieuwe album van dj Jean Mad House in de cd speler waren we er zo. Ik weet nog goed dat wij het industrieterrein passeerden en de dijk opreden verder het donker in, nog ver voordat de zon zou opkomen. In mijn beleving waren wij in the middle of nowhere beland. In de verte zag ik lichtstralen dansen als een vrolijke welkomstgroet in de lucht. Daar moest het zijn. We reden de dijk af en de parkeerwacht instrueerde ons waar te parkeren. Ik stapte uit de auto en hoorde amper tot geen muziek, enkel wat geroezemoes van andere partygangers die ook uit de auto stapten. Was hier echt een discotheek vroeg ik mij af. In het gebouw wat er stond zat amper leven voor mijn gevoel, donkere ramen nergens licht, maar de parkeerplaats was nagenoeg vol... We betraden een trap omhoog waar boven de security stond te wachten om ons te fouilleren. Nog had ik geen enkel idee waar ik terecht was gekomen. We kochten een kaartje en hingen onze jassen bij de garderobe. Tot mijn verbazing gingen wij deze keer de trap af naar beneden ondergronds... Ik passeerde alleen maar mensen met blije gezichten en er hing een onbeschrijfelijke sfeer die ik voor mijn gevoel nog niet kon plaatsen. Eenmaal beneden kwam ik aan bij de toiletten en een EHBO post  waar mensen gezellig zaten te kletsen met het personeel. Er stonden schaaltjes met snoep en lolly's naast een flesje deo en een bus haarlak en andere snuisterijen voor de mensen die zich even wilden opfrissen. Wij liepen verder naar 2 grote klapdeuren, zodra deze openden werd ik naar binnen gezogen... Ik keek mijn ogen uit, dansende blije mensen, de heerlijke vrolijke klanken galmden door een dans tempel, alle vrolijke kleuren en de romeinse balustrade maakten het een groot paradijselijk avontuur.  Ik keek vanaf de dansvloer omhoog, het plafond was zo hoog dat je deze niet zag wat een hemels effect gaf en ik mij daar ook waande. Dit was het! Hier voelde ik mij als een visje in het water, een warm bad, mijn familie, ik was thuis...


Zaandam 2019


Maanden heb ik naar dit moment uitgekeken, en eindelijk was het zo ver. Het was 22.30 uur toen ik het terrein van de Hemkade op reed... Via de VIP mocht ik naar binnen. Ik zag mijn naam pronken op de lijst en een glimlach verscheen op mijn gezicht! Ik VIP in de Lexion dat was vroeger ondenkbaar! Ik kreeg een VIP bandje om en mijn spullen had ik in een kluisje gelegd. Ik had een spaghetti topje aan met een jasje erover. Ik dacht bij mezelf; ik hou het jasje nog wel even aan, die leg ik later wel in de kluis als het wat drukker is en de zaal opgewarmd. Ik liep de klapdeur door en kwam in een lege donkere zaal THE "O "AREA terecht. Deze zaal was koud donker en dicht, zo blij dat ik mijn jasje nog aan heb!               

 

Het was even zoeken waar ik heen moest, maar een grote geheime klapdeur ging ineens open en een beveiliger verwelkomde mij DE ARENA in...
Ik loop verder en tot mijn grote verbazing is die hele zaal al BOMVOL! Binnen 10 stappen zie ik gelijk de eerste bekende gezichten. Vol enthousiasme wordt ik vast gepakt, krijg ik dikke knuffels en een smakkerd van een zoen. Wat leuk om jou te zien!!! Binnen een minuut heb ik het Lexion gevoel al weer te pakken, en spijt dat ik niet meteen mijn jasje heb uitgedaan. Ach die breng ik zo wel weer naar de kluis. Eerst even een rondje. DJ José staat pas net achter de decks en de zaal gaat al helemaal los. Niks inkomen, hup gelijk knallen! Ik loop door de menigte heen en zie alleen maar blije, ontspannen gezichten. Alle zorgen zijn opzij gezet en die mindset is bij iedereen af te lezen. Vanavond gaan we helemaal los! (op Jos ;-) )

 

Jeetje wat was ik al lang niet meer in de Hemkade geweest, maar gelukkig wist ik de weg nog. Het was even wennen dat ik via de andere kant binnen kwam. Mooie herinneringen komen terug van de feestjes die ik jaaaaaren geleden hier gehad heb als ik door de gang loop naar de hoofdingang.
Ook hier kom ik weer een bekende tegen, zelfs uit mijn geboorteplaats. Een vriend waar ik vroeger mee opgegroeid ben stond in de rij om zijn jas op te hangen met zijn dochter. Ik weet nog dat ze werd geboren, en nu uitgegroeid tot een prachtige meid die mee mag met haar vader naar de Lexion! Wat gaat de tijd toch snel! En hoe bijzonder, ik heb mijzelf nooit kunnen voorstellen om met mijn ouders naar een rave te gaan, maar ik zie het wel gebeuren met mijn eigen dochter, over 8 jaar mag ze mee. Tijden zijn anders, het kan gewoon!


Ik pik mijn vrienden die mee zijn gereden op bij de ingang, en het avontuur kan, voor zover die niet al begonnen was nu écht beginnen. Muntjes halen, drankje in de hand en los! De ene na de andere klapper galmt door de zaal. De magie spat er nu al vanaf, en het euforische gevoel van erkenning en  saamhorigheid is bij iedereen af te lezen. Wat hebben wij dit gemist! Bij elk nieuw nummer komt een heerlijk gevoel naar boven borrelen en dans ik samen met alle 4000 andere ravers de sterren van de hemel.


Ik wist van te voren al dat ik een aantal dj's ging missen. Drie zalen met toppers van dj's is niet te doen, en de superpower om mezelf in drieën te splitsen bezit ik helaas ook nog steeds niet. Ik heb mij daarom zoals ik eigenlijk altijd doe laten leiden door het moment. Naast José en Jochen was Moony mijn held van de avond. Die wilde ik echt niet missen! Ik zat er helemaal in! Anglia, L.I.O.S., Paradise beach ze kwamen allemaal voorbij en ik was als een groupie niet weg te slaan bij de dj booth. Moony had mij helemaal in zijn macht waardoor ik G-Spott, de man waar ik vroeger zo een ongelofelijke crush op had (wie niet) compleet heb gemist.
Misschien maar goed ook dat ik G-Spott niet heb gezien. O mijn god, wat heb ik vroeger een onzin uitgekraamd, de raarste dingen zei ik tegen G-Spott als ik de kans had even een praatje met hem te maken. Het schaamrood slaat mij nog op de kaken als ik bedenk dat ik een keer gezegd heb dat ik mij net een blikje voel als ik dans op het nummer N-R-G. Voor de niet kenners, in de clip van dit nummer zijn dansende energie blikjes. Wat een gekkie was ik toch...


Over energie gesproken, dat laatste uur ging razendsnel voorbij... Ik zag echt een aantal mensen (waaronder ik) op de klok kijken met een lichte paniek in de ogen. Het besef dat het bijna afgelopen was drong keihard binnen, ik wil nog niet naar huis! Jochen Miller was de afsluiter van deze bijzonder "MAGISCHE" avond, en wat een klappers wist hij er ook nog even uit te persen. Wat stond hij te genieten! Ik klom op het podium en heb dat laatste uur gedanst alsof mijn leven er vanaf hing. Vanaf hier kon ik zien dat de hele zaal nog steeds BOMVOL was!


Ik was vroeger 1 van de jongste ravers in de Lexion. Het was over het algemeen wat ouder publiek dat er kwam. Ik leerde een hoop mensen kennen die al kinderen hadden en dan verbaasde ik mij dat ze nog steeds op stap gingen. Mijn ouders deden dat niet. De vooroordelen die je dan op je 18e hebt, als je kinderen hebt ga je toch niet meer het hele weekend los? Maar nu ben ik zelf moeder en kom ik geregeld mensen van 18 jaar oud tegen op feestjes... Er is wel eens tegen mij gezegd; Wauw! Als ik later groot ben wil ik dat ook nog doen hoor! Wat een heerlijk vooruitzicht dat ik weet dat ik over 15, 20 of misschien wel 30 jaar nog steeds op die dansvloer sta, want eens een raver altijd een raver!


The end is near... de muziek gaat uit, en er volgt een daverend gejuich en gefluit als dank voor een geweldige nacht. Een feest waar iedereen weer samen kwam, oude tijden herleefden, vriendschappen weer opgepakt werden alsof je elkaar gister nog had gezien, en mensen zich verbaasden dat je ze nog herkent of juist vonden dat je niks veranderd was. Er was alleen maar liefde, liefde voor de muziek, liefde voor elkaar, maar bovenal liefde voor de sfeer die zo ongelofelijk uniek is en wat de Lexion de Lexion maakt. Iedereen druipt langzaam af, balen dat het is afgelopen maar met een herinnering waar men voorlopig weer even op kan teren.


Ik breng nog even een bezoekje aan het toilet en kom tot de ontdekking dat ik mijn kluis sleutel ben verloren. Ik heb dat laatste uurtje natuurlijk als een malle gedanst met mijn tassie. Ik haaaaaaat tasjes, en het liefst doe ik er geen om, maar mijn glimmende disco broek had helaas geen zakken. Ik ren terug naar het podium waar ik mijn wilde danspassen heb uitgevoerd en staar naar de grond in de hoop het sleuteltje te vinden. Zoek je iets? Hoor ik een beveiliger met een vriendelijke stem aan mij vragen. Ik ben mijn kluissleuteltje kwijt meneer, ze zullen toch wel een loper hebben voor alle kluisjes? Wij hebben net een sleutel gevonden, hoor ik achter mij. Mijn eigen vrienden hadden de sleutel zien liggen en afgegeven aan een andere meneer van de beveiliging. Ze wisten deze beste man al snel op te sporen. Zo mevrouw van Dijken, wat voor bankpas heb jij? ABN AMRO meneer, en wat ligt er nog verder in jouw kluisje? Een wollige jas meneer. Wat heb jij een geluk meisje, jouw sleutel is inderdaad gevonden, kom maar met mij mee....


Eenmaal buiten kom ik aan op een verlaten parkeerplaats, de auto stond helemaal aan de andere kant. Missie geslaagd, ik ben als laatste naar huis... Vroeger pakten wij altijd nog een after mee, want van naar huis gaan was geen sprake! We konden geen genoeg krijgen van de muziek en dansten door tot we erbij neer vielen. Maar nu ben ik moeder, duty calls!

 

Met mijn playlist aan rijden we naar huis. Stiekem met een omweg, want die klappers bleven maar komen...

 

Wil jij ook die gouwe ouwe klappers luisteren, check deze link:

https://open.spotify.com/playlist/1fnyFTLakqI4ErLjDdRTAg

 

En wil je alles nog een keer terugkijken, hier bijna de volledige live stream beelden van de mainstage:

https://youtu.be/b44G3ROeg5w

 


Reactie plaatsen

Reacties

Partyking
3 maanden geleden

https://youtu.be/b44G3ROeg5w
Hier heb je het hele feest bijna !

Linda
3 maanden geleden

Wat cool!! Ik ga het delen!

Shirley
3 maanden geleden

Ohhhhhh Linnie, je omschrijft precies wat ik heb gevoeld.... vooral hoe je daar in The middle of nowhere aankwam in den beginne :-) het was magisch! Wow wat was dat een fantastische tijd!

Raoul
3 maanden geleden

Lijkt wel alsof je mijn schaduw bent! Zo herkenbaar en zo mooi omschreven. Geweldig om te lezen. Dat gevoel van middle of nowhere. Alleen de stoet aan koplampen gaf mij t idee dat ik goed zat. En zaterdag was inderdaad weer thuiskomen. De sfeer, de mensen en natuurlijk de muziek. Lexion blijft uniek en een onovertroffen verzameling muziekfans van tofste kaliber. En ik hoop ook ooit mijn zoon of dochter te laten waar pappa al 20 jaar fan van is.